metseltaart

Koekjestaart, metseltaart, petit-beurretaart,… je zou denken dat iedereen wel weet hoe hij dat moet maken. Maar hier was er al vanaf het begin onenigheid tussen Mr Zusjesenzo en mij. Volgens mij moest de crème au beurre met bloemsuiker, volgens hem met kristalsuiker. Volgens mij moesten de koekjes gesopt worden in koude koffie, volgens hem gewoon zo, krokant, zonder koffie. Een laag in koffie en een laag zonder dan maar, om het er bij het opeten plots over eens te zijn dat alles in koffie gesopt toch beter was geweest.

Advertenties

vanillepudding van Jeroen Meus

Ik heb het nogal heel erg voor Jeroen Meus. Hij ziet er niet alleen een stuk beter uit dan pakweg een Sergio Herman (wat iedereen daarin ziet is me een raadsel), hij is ook nog eens een heel pak sympathieker en in zijn kookboek Tussen pot en pint maakt hij gewone, simpele kost, wat in mijn ogen ook al een groot pluspunt is. 

Zo’n goeie stevige vanillepudding bijvoorbeeld, met een Petit Beurre er bovenop (ik leg er ook altijd eentje onderin, want zo helemaal wak heb ik ze het liefst). Het recept stond al eens op mijn vorige blog. Vandaag nog eens gemaakt voor mijn 2 hongerige scouts die over een half uurtje aan de deur staan.
Nodig:
1 vanillestokje
500 ml melk
100 g suiker
4 eierdooiers
50 g vanillepuddingpoeder
4 petit beurres

Vanillestokje in de lengte doormidden snijden en zaadjes eruit schrapen. De melk samen met het stokje en de zaadjes aan de kook brengen. Suiker en eierdooiers kloppen. Vanillepuddingpoeder erbij en een beetje van de warme melk. Goed losroeren en bij de rest van de melk voegen. Goed roeren tot het indikt. Verdelen over bordjes met een Petit Beurre erbij.

ananas met muntsuiker.

Deze ananas van Jamie Oliver maakten we vandaag voor de tweede keer. Het is alleen wat vloeken om de repen ananas heel dun gesneden te krijgen (wat ons tot nu toe nog altijd niet gelukt is). Het ziet er hier dan ook een stuk minder mooi uit, maar ’t is de smaak die telt. Met de restjes munt maak je een mojito en met de restjes ananas een piña colada, zoals Jamie voorstelt. Smakelijk!

perzikconfituur

Een  foto of beschrijving van eten kan mij plots zo’n gigantische zin in iets doen krijgen. En dan wil ik dat direct eten. Niet morgen of overmorgen, maar nu, direct, onmiddellijk.
Michel had zelf confituur gemaakt, en ik kreeg me daar toch zo’n verschrikkelijke goesting in zelfgemaakte confituur.  Perziken gekocht, schil verwijderd, in stukjes gesneden en in de kookpot mengen met hetzelfde gewicht geleisuiker minut (ik nam de gewone, niet de speciale van Michel. Al lijkt me dat ook wel makkelijk, die Quick & fruity, maar ik had dat niet in huis. Dan moeten ze uit Tienen mij ook maar eens zo’n zakje opsturen, dan doe ik het nog eens over ;-)), goed roeren en 5 minuten laten doorkoken. Warm in de potjes, deksel erop en laten afkoelen.

Ik ben zot van confituur, maar ik eet dat nooit op een boterham. Gewoon zo, met de lepel, een hele pot ineens desnoods. Mmmm…

suikershot

De jarige mocht uiteraard de taart kiezen en het werd een snoeptaart die ze gezien had in het (kook)boekje van De Spar. Het ziet er spectaculair uit en de taart werd bijna letterlijk verslonden, maar daarna zaten we dus wel met 12 kinderen onder invloed van een serieuze suikershot. Ik bespaar jullie de details, maar laat ons zeggen dat het hier één grote chaos was van roepende en tierende en joelende kinderen met daartussen 2 volwassenen die de boel nog maar amper onder controle hadden en constant de drang moesten onderdrukken om te vluchten in de tuin met een fles wijn en 2 paar oordopjes. Ik denk dat dit de laatste keer geweest is dat we de hele klas uitnodigen.

Voor wie het aandurft om een bende kinderen deze taart voor te schotelen:

3 cakes bakken in ronde springvorm met elk een andere diameter (groot onderaan, klein bovenaan). Suikerlijm maken van 400 g bloemsuiker en 4 eetlepels water, samen verwarmd op een zacht vuurtje tot je een soort papje krijgt (als het te droog is, voeg je wat water bij). Het snoep plak je op de taart met die suikerlijm (wel zorgen dat ze warm blijft, want als ze afkoelt, wordt ze weer hard).