Nick Kamen

Een collega die de stagiairs begeleidt op school fluisterde me daarstraks toe dat er een nieuwe stagiair rondloopt die als 2 druppels water op onderstaande meneer zou lijken. Toch eens goed rondkijken morgen op school….

Provinciaal domein

Zo’n weer als vandaag vraagt om buitenspelen:

Nadeel van zo’n namiddagjes op stap met de meisjes is dat ik dan al mijn werk voor school nog ’s avonds moet doen. Er gaat bijna geen dag voorbij dat ik ’s avonds niet aan mijn computer zit te werken. Uitnodigingen voor opendeurdag en proclamatie in orde brengen, foto’s nemen voor de proclamatie, lesvoorbereidingen, examens, … Ik denk dat dit jaar een van de zwaarste schooljaren was die ik heb meegemaakt van zolang ik lesgeef. Veel van die zaken zijn leuk om te doen (zoals een hele dag alle zesdejaars fotograferen of leerlingen boeken en boekentassen in de lucht laten gooien voor toch maar 1 goeie foto voor de uitnodiging van de proclamatie) maar heel tijdrovend. Ik tel echt de dagen af naar 31 30 juni.

vrijdag

Op een vrijdag, net voor de vakantie begint…

… onderga ik een 2 uur durende vakvergadering met de glimlach, in gedachten ben ik toch al thuis
… lijkt de zon ineens harder te schijnen dan de dag daarvoor
… kan een laatste (belangrijke) drukfout die nog ontdekt werd in een brochure van mijn hand en die ik net in 2000 exemplaren op de post deed me totaal niks meer schelen
… zing ik in de auto, onderweg naar huis, keihard mee met het eerste nummer dat uit de radio klinkt, ook al is het dit: