Ijsland in gsm beeldjes

Voor de gastronomie hoef je niet naar Ijsland te gaan. Ze zijn vooral gek op pizza, hotdogs, softijs en ander fastfood. Allemaal te verkrijgen in de heel erg goed uitgeruste tankstations. Hieronder een “pylsa med öllu” (“hotdog met alles erop “: gedroogde ajuin, verse ajuin, ketchup, mosterd en remouladesaus). Kan de eerste keer heel erg smaken maar na een tijdje heb je het wel gehad.

Een andere specialiteit die wel heel erg lekker is, en die ik heel hard ga missen hier is hun skyr. Heel erg dikke platte kaas in alle mogelijke smaken. Eén potje en je hebt gegeten. Geen dag is er voorbijgegaan zonder een paar potjes skyr. De lekkerste is die met blauwe bessen.

Viking bier natuurlijk, ’s avonds op het terras om de dag af te sluiten. Lang niet slecht!

De zwembaden daar, dat is toch ook wel iets speciaals. Het begint al bij de indeling van de kleedkamers. In de gemeenschappelijke kleedkamers is er een droog gedeelte en een nat gedeelte. Je doet je kleren in een kastje in de droge zone, neemt je bikini en douchegerief in je hand mee naar de douches en doucht daar eerst zonder bikini vooraleer je naar het zwembad mag. Is wat wennen in het begin maar ze zijn er heel erg streng in en de beste manier om op te vallen en op de vingers getikt te worden, is je niet aan de regels houden en douchen met je zwemkleren aan. Nadien met natte voeten naar de droge zone mag ook niet. Eerst droogwrijven en dan pas naar de droge kleedkamer. Even wennen dus, maar eens je het gewoon bent, vraag je je af waarom men dit handige systeem hier niet toepast. In elk geval veel aangenamer dan de veel te kleine kleedkotjes met vieze natte vloeren die wij hier hebben. Bijna alle zwembaden zijn openluchtbaden, zo goed als elk dorp of klein stadje heeft er een en ze zijn altijd gevuld met warm water en altijd uitgerust met een paar “hotpots”.

We zijn dikwijls vermoeid geweest ginder, vooral de eerste dagen. In de zomer blijft het bijna de hele nacht licht.  Vreemd genoeg zijn de gordijnen ginder totaal niet aangepast aan dit fenomeen. Dunne flodderige gordijntjes die alle licht doorlaten zorgden ervoor dat ik geregeld in het midden van de nacht wakker werd door het licht.

Een wel heel erg schattig tankstationnetje:

Ijsland, dag 16: Reykjavik

Bijna niet te geloven dat dit een hoofdstad is. Kleine rustige straatjes met lage kleurrijke huisjes een beetje rommelig kris kras door elkaar soms. Tot het begin van de twintigste eeuw was Reykjavik dan ook nog een redelijk onbeduidend dorp. Ik was in elk geval direct verkocht. De stad straalt iets hippieachtigs uit en deed me op sommige plaatsen wat denken aan Christiania in Kopenhagen.

Lekker gegeten in het heel erg kindvriendelijke Laundromat cafe en Cafe Flora (middenin een serre in de botanische tuin).

Ik moet hier nog eens terugkomen, zoveel is zeker, want 1,5 dag hier was veel te weinig.

“the best thing god has created is a new day” sigur rós

Ijsland, dag 15: The blue lagoon

Laatste huisje opruimen en nog een laatste stukje rijden naar Reykjavik.

 

Tussenstop in de blue lagoon. Op de weg ernaartoe, een prachtige weg tussen zwarte lavavelden, zijn al uitlopers te zien van het meer:

 

Niet goedkoop uiteraard  (al kunnen kinderen (onder de 15 dacht ik) gelukkig wel gratis binnen) maar ondenkbaar om het over te slaan. Het hoge mineraalgehalte in het water zou genezende eigenschappen hebben voor mensen met eczeem of psoriasis maar is een aanslag op je haar. Er wordt aangeraden om je haar op voorhand met conditioner in te smeren, maar dan nog… het duurde enkele dagen (en een paar keer wassen) vooraleer mijn haar weer een beetje normaal aanvoelde.

 

Er is een soort bar middenin het water waar mensen een pint bier bestellen om dat dan een beetje verder in het water op te drinken. Heel raar zicht…

Ijsland, dag 14: Hveragerdi

Voor de eerste keer een echt miezerige regendag. Pas na de middag onszelf verplicht om toch buiten te komen.

Heveragerdi, een stadje dat door een aardbeving in 2008 er een geothermisch gebied bijgekregen heeft. Die warmwaterbronnen, dat blijft fascinerend. Op de foto hieronder komen twee mensen een eitje koken in de geïmproviseerde eierkoker (het water is hier meer dan 80 °C).

 

 

 

Aan de put op de foto hieronder hangt weer een verhaaltje vast: de put werd jarenlang door de dorpsbewoners gebruikt om hun afval in te dumpen. Na een uitbarsting van de vulkaan Hekla in 1947, kwam het ook tot een uitbarsting in de modderput en de dorpsbewoners kregen al hun vuilnis van de voorbije jaren terug over het dorp uitgestrooid.

 

Het zwembad in Hveragerdi getest (dik in orde, zoals gewoonlijk hier) en beseft dat die warmwaterbaden pas echt tot hun recht komen bij guur weer. In de regen en mist in een hotpot van 38 graden zitten, dat heeft toch wel iets.

 

Ijsland, dag 13: Geysir, Strokkur, Gullfoss, Thingvellir

Alles ligt vlak bij elkaar en maakt deel uit van een reeks bezienswaardigheden die samen de “golden circle” worden genoemd. Tot nu toe heel weinig toeristen tegengekomen maar dit ligt allemaal vlakbij Reykjavik dus: gedaan met de rust.

Geysir, waarvan ons woord “geiser” is afgeleid. Ooit spoot hij wel 170 meter hoog, maar tegenwoordig is het Strokkur die de show steelt. Geysir zelf heeft in het verleden al heel wat te verduren gekregen. Er werd regelmatig zeep in gegooid om hem te laten spuiten waardoor men hem eigenlijk vermoord heeft. Wie geluk heeft kan hem af en toe nog eens bezig zien, maar meestal houdt hij zich dus gedeisd.

Bij Strokkur daarentegen is het om de 5 minuten feest:

De drommen toeristen kunen redelijk ergerlijk zijn (en ja, wij zijn er zelf ook een deel van) en sommige mensen hebben gewoon geen manieren (“die met de dikste camera’s mogen vlak voor de neus van iemand met een kleiner kodakske komen staan” lijkt precies een ongeschreven regel) maar het blijft indrukwekkend om te zien en is uiteindelijk gewoon een verplichte stop.

Gullfoss. Oh nee… wééral een waterval! En wééral eentje met een verhaal. En ik ben ook wééral te lui om het uit te typen:

Ik kreeg daar precies geen deftige foto van getrokken. Waar ik beter wel een foto van had genomen was mijn lamssoep uit het Gulfoss café. Een Ijslandse specialiteit waar ik zot van ben. En eigenlijk is dat raar want ik ben niet zo voor lamsvlees. Maar het vlees in deze soep lijkt heel erg op schenkel of “soepvlees” zoals wij vroeger zeiden. Iets wat mijn grootmoeder altijd in de soep deed.

Thingvelir: vanaf de tiende eeuw kwamen de plaatselijke leiders hier bij elkaar om te vergaderen (vanwege de goede akoestiek) en is dus eigenlijk het eerste parlement van Europa.
Een speciale plaats die het gevolg is van het uiteendrijven van twee tectonische platen. En daar kan eens tussen gelopen worden, tussen die platen:

Een plaats waar een speciale rustgevende sfeer heerst en een plaats die nog altijd heel bijzonder is voor de meeste Ijslanders. Bepaalde herdenkingen worden nog altijd hier gevierd.

De dag naar goede gewoonte afgesloten met een zwembad, dat van Selfoss deze keer. Die buitenzwembaden met warm water: ik ben grote fan!

Ijsland, dag 12: Dyrhólaey en Skogafoss

Door een vulkaanuitbarsting verwoeste bruggen zijn soms perfecte glijbanen:

Dyrhólaey, waar je papegaaiduikers van heel dichtbij kan zien:

Maar het mooist van al was het keienstrand:

 

Als de oudste niet ineens dringend naar de WC moest, waren we hier nog een halve dag blijven hangen denk ik.

Dan Skogafoss, een beetje verder. En zoveel chance gehad met de stralende zon die dag… getrakteerd op een dubbele regenboog!

De zoveelste waterval waar een verhaaltje aan vasthangt (als lokmiddel voor de kinderen? Het werkt hier in elk geval wel elke keer). Ik ben te lui om alles te typen, dus een foto van het infobord:

Ijsland, dag 11: Jökulsárlón

Op weg naar het Zuiden, met één nachtje tussenstop in een hotel op 15 kilometer van Jökulsárlón, een meer vol blauwe en zwarte ijsbergen. Héél erg raar om ineens te zien opduiken als je er voorbijkomt. Het meer ligt echt vlak naast de weg en het strand ernaast is bezaaid met gestrande ijsblokken. Doordat het zo makkelijk bereikbaar is blijkbaar al dikwijls gebruikt als decor voor reclamefilmpjes en James Bondfilms.

 

Voor de eerste keer sinds we hier zijn eens uit gaan eten (dit lag vlak naast ons hotel, beetje duur maar wel lekker. Uit eten gaan is hier sowieso trouwens echt wel duur, eten in de supermarkt is dan wel weer vergelijkbaar met onze prijzen) Heel vroeg weer naar het hotel gegaan en ons spel kaarten bovengehaald. Nieuwe favoriet: stronten. Tik maar eens in in google, heel plezant spel dat wij vroeger als kind ook dikwijls speelden.