hart boven hard

Ik kende hem tot een jaar geleden alleen als “de buurman die nooit buiten komt”. Martin, onze Afrikaanse buurman, was de man die er zo van kon genieten om, vanuit zijn raam, de kinderen van de straat buiten te zien voetballen. Hij keek naar ons, de buren, als we samen op straat een pint dronken. Altijd lachend, “de Martin”, genietend van de bedrijvigheid in de straat. Zelden kwam hij er bij staan. Zelden kwam hij uit zijn kleine zolderkamertje. Martin was een nierpatiënt en lag bijna de hele dag aan de dialyse. Buiten komen was te vermoeiend voor hem. De voorbije zomer kreeg hij een niertransplantatie, herstelde miraculeus snel en maakte plannen om, voor het eerst in jaren, op reis te gaan naar zijn geboorteland om zijn dochtertje en de rest van zijn familie te bezoeken. Vorige week lag deze brief in onze brievenbus. Een verademing na al dat koud en kil nieuws dat we elke dag in de krant moeten lezen.

DSC_5552

Advertenties