kinderloos

Geen kinderen in huis hebben geeft je belachelijk veel tijd. Waar ik eerst heel erg naar uitkeek blijkt nu plots toch niet meer zo fantastisch te zijn als ik dacht. Er is dan wel tijd om de kasten eens uit te mesten, om fotoboeken te maken, om een nachtje naar Gent te gaan, terrasjes te doen of om gewoonweg te niksen, toch ga ik elke avond slapen en denk ik: nog zoveel dagen en dan mag ik hen weer gaan halen. Het feit dat het al heel hun kampperiode regent, koud is, dat ze in tenten slapen en dat ik hen een veel te zomerse pyjama heb meegegeven, maakt het er ook allemaal niet beter op.

Maar kom, de positieve kant van de zaak: ik heb eindelijk een paar fantastisch goeie boeken kunnen lezen:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Herman Koch, dat leest als een trein. Bij beide boeken voel je al na een paar bladzijden een onderhuidse spanning. Er is iets gebeurd, iets ergs, en als lezer kom je maar geleidelijk aan te weten wat dat nu precies is. Het boek een paar dagen opzij leggen is geen optie.

En dan, Tonio. Ik herinner mij nog goed hoe ik in het zesde middelbaar door loting de schrijver A.F.Th. Van der Heijden kreeg toegewezen om een boek van hem bespreken. Ik begon met “Vallende ouders” en las de 600 bladzijden in één ruk uit. Sindsdien staat Van der Heijden nog altijd op nummer 1 in mijn lijstje van favoriete schrijvers. Een jaar geleden verloor de schrijver zijn zoon Tonio die werd aangereden door een auto. Schrijnend mooi is het requiem geworden.

Nog 4 dagen, en ze zijn weer thuis… tijd om aan deze klepper van 1050 bladzijden te beginnen:

Advertenties

11 thoughts on “kinderloos

  1. Och moederken, als het plantrekkers zijn/ze goei leiding hebben, dan doen ze een trui aan in hun slaapzak.
    En volgend jaar steekt gij gewoon twee pyjama’s in hun zak. Eén met lange mouwen en één met korte mouwen. 🙂

    Brieven schrijven en uw goesting doen. Meer moet een moeder van kamperende kinderen ni doen, mijn gedacht. 😉

  2. Oja, het kampgebeuren. Ik zou er ook mee inzitten, hoor. En de mijne zijn nog ouder. Dus het is iets wat blijft, ook al weet je dat ze wel hun plan trekken.

  3. Koch….nog nooit van gehoord. Zal het op mijn lijstje zetten, ik moet het hebben van vlotte literatuur die me meesleept in een verhaal. Net al 4 weken op 10 blz in een boek gesukkeld waar kop noch staart aan de zinnen te vatten is en ik geen idee heb of er uberhaupt ooit een verhaal gaat komen….’t gaat morgen ongelezen terug naar bib. Yikes zeg, wat een zonde van de tijd (al moet ik toegeven dat het gewoon de laatste 2 weken nie meer geopend is wegens geen goesting in dat gedrocht voort te doen).

    Koch dus….dat zal beter zijn voor de treinritjes waar ik nu vooral slaap.
    Van die Tonio heb ik gehoord dat het heel erg pijnlijk en zwaar is om te lezen.

  4. Oh ik was nog aan het twijfelen in de boekenwinkel om Koch (Zomerhuis met Zwembad) ook te kopen. En nu heb ik spijt natuurlijk dat ik het niet gedaan heb 😉
    Maar ik onthou de tip!

    Ben nu bezig in Duizend Schitterende Zonnen van Khaled Hosseini: ook heel meeslepend en hartverscheurend soms…

    En zo een week zonder kinderen, dat lijkt mij nu momenteel dus zalig! Ook al herken ik die bezorgdheid ook wel en de onze gaan nog niet eens op kamp…

  5. Ook hier spreekt een moeder met kind op kamp en een dubbel gevoel. Heerlijk om ’s avonds wat door te werken zonder de race tegen de klok om haar op tijd ergens af te halen, om ’s avonds uit te gaan eten in restaurantjes waar je toch niet meteen met kinderen naartoe zou gaan, op om cafe te blijven plakken,…, maar ik denk toch veel meer dan ik had gedacht aan dochterlief en tel ook stiekem af en die van mij moet dan nog niet eens in een tent slapen…
    Wat de lectuur betreft: ik ben Norwegian Wood van Murakami aan het lezen en had daar veel meer van verwacht, heb een paar keer op het punt gestaan het onuitgelezen weg te leggen, maar heb toch besloten om het uit te lezen. Maar kijk er eerlijk gezegd wel naar uit om aan een ander volgend boek te beginnen.

    • @Autumn Leaf: Norwegian Wood stond als eerste op mijn lijstje, maar was al uitgeleend in de bib. Binnenkort zou de film op dvd uitkomen, misschien dat ik gewoon de film eens kijk dan…

  6. Allemaal boeken die ook op mijn lijstje staan! (@ Isabel: De correcties vond ik vreselijk! Dapper uitgelezen omdat ik toch echt wou weten wat die recensenten zo geweldig vonden aan het boek, maar na de laatste bladzijde wist ik het nog niet.)
    En kinderen op kamp: ik kan er op dit moment van meespreken. Het is hier al een week héél stil in huis. Proper ook en nauwelijks rommel te vinden (volgens mijn normen weliswaar). Helaas geen tijd om veel te lezen, maar een periode om ontzettend hard te werken zodat we nadien weer wat meer tijd voor de kinderen hebben. Hoewel het deugd doet om eens langer dan zes à zeven uur (= de doorsnee schooldag) aan een stuk te kunnen werken, mis ik hen heel erg en vraag ik me elke dag wel eens af of alles goed zou verlopen. Ze hebben allemaal hun ‘kwetsbare’ kantjes die hen parten zouden kunnen spelen… En gelukkig ben ik dan nog niet eens een ongerust type.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s