Saint-Pierre-la-Mer (4): Gruissan en le gouffre de l’oeil doux

Hier in Frankrijk beginnen ze met de paasvakantie wanneer die van ons stopt. Kleine dorpjes die tijdens het hoogseizoen propvol toeristen zitten, liggen er nu zalig verlaten bij. Hier en daar eens een verdwaalde toerist, maar dat is het dan ook. Zalig! Mooi dorpje ook, Gruissan, één van mijn favorieten tot nu toe.

De rust was echt compleet want alle kinderen van het hotel werden door de kinderclub op een boot gepropt en we zagen hen pas een paar uur later terug.

Verder nog een korte wandeling naar le gouffre de l’oeil doux, waarvan de beschrijving spectaculairder was dan het ding zelf. De weg ernaartoe zat vol lelijke steekbeesten waarvan de beet  serieuze proporties kon aannemen. Eerst onszelf goed inpakken dus:

Saint-Pierre-la-Mer (3)

Vanmorgen tijdens een stevige fietstocht tussen de wijngaarden kunnen vaststellen dat het met mijn conditie minder goed gesteld is dan ik dacht… stikkapot na 25 kilometer.

De meisjes besloten vanmiddag om de kinderclub aan de kant te laten staan voor een uitstapje met ons naar Narbonne. Na een paar minuten: “Als we geweten hadden dat het weer de hele tijd wandelen was, waren we toch naar de club geweest!”

In het heengaan was het nog plezant, de bus naar Narbonne. In het terugkomen deden we een uur over nog geen 20 km. Het openbaar vervoer is ook in Frankrijk niet altijd wat het moet zijn.

Saint-Pierre-la-Mer (2): niksen

Zo met de TGV naar het zuiden van Frankrijk is zalig: krant lezen, boekskes lezen, wat dvd’kes kijken op de laptop en voor je het weet ben je waar je moet zijn zonder stijve benen en zeer in de rug en oververmoeidheid. Oké, de kinderen zagen al eens van “hoe lang is het nog” en “zijn we er bijna” maar dat doen ze in de auto ook en daar duurt de rit dubbel zo lang.
Maar eens je op je bestemming bent, besef je wel des te hard hoe gemakkelijk een auto kan zijn als je hotel zich in een klein kustdorpje bevindt waar niet zo bijster veel te beleven valt. Ondertussen hebben we  de rest van de week al wel kunnen volplannen (wij zitten niet graag te lang stil op reis), maar voor vandaag hadden we niks voorzien. Een luie dag dan maar: eerst met de blote voeten in de sletsen op het gemakske sleffen naar het dorpje waar er juist markt was, met een tussenstop in een speeltuintje op het marktplein:

Beetje petanquen:

En de rest van de namiddag aan het zwembad:

Voor morgen 2 mountainbikes gehuurd voor een dagje fietsen, zónder kinderen. Lang leve de kinderclub!