K-way

Ik ben al maanden aan het zoeken naar een K-way voor de meisjes. Zo eentje die je kan oprollen tot een bolletje en dan rond je middel kan binden. Is dat eigenlijk nog wel ergens te koop? Ik heb het nog nergens gezien en op hun site blijkt het ook niet te koop te zijn.  Iemand tips?

vegetarische chili

Omdat het veel lekkerder is dan de variant met vlees, maakte ik vandaag nog eens deze chili (foto komt van mijn vorige blog). Echt eens proberen!

voor 4 tot 6 personen:

 130 g bulgur
2 blikken tomatenblokjes
1 blik rode kidneybonen
1 blik kikkererwten
1 klein blikje maïs
750 ml groentenbouillon
1 grote ui
2 teentjes knoflook
2 koffielepels gemalen komijn
1 koffilepel chilipoeder

Meng de bulgur met 250 ml heet water en zet even opzij. Gesnipperde ui en geperste look bakken in olie in grote, diepe pan. Komijn en chili erbij en even roerbakken. Voeg de bulgur en alle andere ingrediënten toe, zet het vuur laag en laat een half uurtje sudderen.

Smakelijk

London calling

Londen… iedereen is er precies wild van de laatste tijd maar ik bleef tot voor kort altijd trouw aan mijn oude liefde, Parijs. Ik ga zowat elk jaar een keer naar Parijs, de kinderen gaan meestal mee want de stad is echt ongelofelijk kindvriendelijk. Maar goed, Londen dus, ik wilde wel eens weten waar al die “fuzz” om te doen was.

Ik vond het moeilijk om de eerste dag niet constant te lopen vergelijken met Parijs. Hyde Park vergeleek ik bijvoorbeeld met Jardin du Luxembourg, wat niet zo’n eerlijke vergelijking was. In het eerste park mogen honden los rondlopen (met alle gevolgen vandien: hondendrollen all over the place) en iedereen weet ondertussen wel dat honden en ik niet zo’n geslaagde combinatie zijn. In Jardin du Luxembourg en veel andere Parijse parken zijn honden simpelweg verboden. 

Maar ik zei het al, dat is geen eerlijke vergelijking, en naarmate de dag vorderde, begon ik meer en meer de charme van de stad in te zien. Londen is Parijs niet en Parijs is Londen niet, maar toch ben ik gebeten door de stad. De “klik” kwam er door onze eerste contacten met de Londenaars. Ik heb zelden zo’n vriendelijke mensen gezien. Het Britse accent klinkt als muziek in de oren. En dan heb je nog het kilometers lange zwartgeschilderde smeedwerk voor de huizen, in combinatie met het rood van de telefooncellen en de bussen. Prachtig!

Drie dagen waren we er, maar dat bleek veel te kort te zijn. We doorkruisten een paar wijken (met als grote favoriet Hampstead en het stukje platteland Hampstead Heath) maar konden lang niet alles zien wat we wilden zien. De meisjes vertraagden het reisritme enorm, zeker nu ze wat ouder worden, laten ze het duidelijk merken als er hen iets niet aanstaat. We deden heel erg ons best om genoeg speeltuintjes tussendoor in te lassen, maar die waren niet overal zomaar te vinden. Op de foto’s hieronder is het niet te zien, maar tussendoor hebben we veel gezaag mogen aanhoren, héél veel gezaag.

En een tip voor wie toch besluit zijn kinderen mee te nemen: Giraffe!

ons kookboek

Vierkant formaat, om een keer iets anders te hebben. Al onze succesrecepten gebundeld.
En sinds een paar weken geven de kinderen hier subtiele (in de boekenkast de kookboeken uithalen, er ostentatief in bladeren en eens mompelen “Dat is al KEIlang geleden dat we dat nog gedaan hebben”) en minder subtiele hints (“Zeg! Waarom doen wij dat nooit meer, zo koken op woensdag?!”) om de kookdag weer in te voeren.
Toch nog eens over nadenken, voor ik me weer in dat verhaal stort…

over uitgestelde werkjes

Duizenden foto’s staan er op mijn harde schijf. Foto’s van vakanties, verjaardagsfeestjes, uitstapjes, … Duizenden foto’s, verzameld sinds een jaar of 4-5 en ik ben altijd te lui geweest om ze laten af te drukken of te sorteren.
Maar nu kreeg ik een paar weken geleden via the insiders de kans om gratis een fotoalbum bij albelli te laten maken en dat was net het laatste zetje dat ik nodig had.

Wat mij het meest opviel was de gebruiksvriendelijkheid. Het eerste boek ging na een aantal pagina’s zo vlot dat ik maar ineens een tweede, een derde, een vierde en een vijfde album bestelde. Allez ja, nu ik toch bezig was kom ik maar gelijk al onze vakantiealbums van de laatste jaren laten afdrukken.

Wat ook handig was, is het rubriekje inspiratie. Voor wie niet direct weet hoe je best je foto’s schikt, kan dat al een hele hulp zijn. Mij bracht het ook op het idee om de succesrecepten (met foto’s uiteraard) van woensdag kinderkookdag (de lezers van mijn vorige blog herinneren zich dat nog wel) in een kookboekje te gieten. Kan misschien nog van pas komen om met de kinderen mee te geven als ze ooit op kot gaan ;-).

Vorige week vrijdag mijn eerste album besteld en vandaag lag het in de brievenbus. Ik heb alleen wat spijt van de coverfoto. Die was al niet van al te goeie kwaliteit (zoals de meeste van mijn Canada-foto’s trouwens. Lang leve de Nikon D3000 die ik toen spijtig genoeg nog niet had), ik had dus beter een andere foto gekozen.

Ik kon ook al meteen de klantendienst uittesten, want toen ik het album opendeed, bleek dat de rug aan de binnenkant was losgescheurd. Direct gebeld, probleem uitgelegd en over een paar dagen sturen ze een nieuw exemplaar op. Goeie punten voor albelli dus (’t is te zeggen, als dit een eenmalig voorval is natuurlijk, ik ga ervan uit dat de boeken die volgen wél oké zijn).

Beste klant,

Het spijt ons dat de kwaliteit niet aan uw verwachtingen voldoet.
We hebben uw bestelling opnieuw in productie genomen en leveren u zo snel mogelijk een nieuw exemplaar.

Het afgekeurde product hoeft u niet aan ons te retourneren.

Met vriendelijke groet,

Albelli Klantenservice

Update: Ik heb hier nog een stapel kortingsbonnen liggen voor 25% korting op een album. Wie geïnteresserd is in 1 of meerdere (want ik heb er echt genoeg!) bonnen: stuur me een mailtje met je adres en het aantal bonnen dat je wil en ik mail je de code door.