erwt

‘ t Is nu niet dat we een hele zomer erwten gaan kunnen eten, maar kom, toch plezant om te zien dat groenten ook in bloembakken aan de muur gedijen. En dat stadskinderen als die van ons met eigen ogen kunnen zien dat erwtjes niet in diepvrieszakken groeien, dat is ook mooi meegenomen.

Advertenties

ijsthee

1 liter water koken. 1 zakje muntthee 3 minuten laten trekken. Wat verse munt erbij. Laten afkoelen. Sap van 2 limoenen erbij, frambozen en schijfjes  limoen en rietsuikersiroop naar smaak.
Ijskoud serveren.

(recept uit een of ander reclameblaadje)

Niet storen a.u.b.

Een kleuterjuf die denkt aan het slaapkamergeluk van de mama’s en de papa’s, da’s nog eens een gerief!
(En ’t is wel degelijk voor onze kamer bedoeld, en niet voor die van onze jongste. We kregen er de hele uitleg bij van “de kindjes moeten stil zijn als mama en papa nog slapen”).

verloren voorwerp

Ik kwam net onderstaand onding tegen, bovenop een hele hoge kast. Ik kan me zelfs al niet meer herinneren hoe lang het daar al ligt (heel lang, aan de laag stof te zien. Uiteraard heb ik de stoflaag naar onder gedraaid voor de foto). Waarschijnlijk door een van ons stiekem daar verstopt nadat we compleet krankzinnig werden van het hels kabaal dat dat ding maakt. Ik denk dat ik het nog maar even hoog op de kast laat liggen, toch zeker de komende 10 jaar.

sushi

Eerste keer sushi was een dikke tegenvaller. Die nori daarrond, dat ruikt en smaakt toch eigenlijk gewoon naar rotte vis, nee? De eerste hap ging nog, maar daarna hebben we als kleine kinderen al het groen er weer afgeprutst. ’t Zal waarschijnlijk wel aan mij liggen hoor. Lastige was dat we zo dus 4 schotels hadden klaargemaakt en dat we die met twee moesten opeten. Dat aan de kinderen aanbieden heb ik zelfs niet geprobeerd. Hun gezichten zeiden genoeg.

Italiaans kruidenbrood

Je moet er wat geduld voor hebben, als je geen broodbakmachine hebt zoals ik. En de plakkerige handen en de plakkerige tafel moet je erbij nemen. Maar ’t is eens iets anders dan een gewone bruine boterham.

perzikconfituur

Een  foto of beschrijving van eten kan mij plots zo’n gigantische zin in iets doen krijgen. En dan wil ik dat direct eten. Niet morgen of overmorgen, maar nu, direct, onmiddellijk.
Michel had zelf confituur gemaakt, en ik kreeg me daar toch zo’n verschrikkelijke goesting in zelfgemaakte confituur.  Perziken gekocht, schil verwijderd, in stukjes gesneden en in de kookpot mengen met hetzelfde gewicht geleisuiker minut (ik nam de gewone, niet de speciale van Michel. Al lijkt me dat ook wel makkelijk, die Quick & fruity, maar ik had dat niet in huis. Dan moeten ze uit Tienen mij ook maar eens zo’n zakje opsturen, dan doe ik het nog eens over ;-)), goed roeren en 5 minuten laten doorkoken. Warm in de potjes, deksel erop en laten afkoelen.

Ik ben zot van confituur, maar ik eet dat nooit op een boterham. Gewoon zo, met de lepel, een hele pot ineens desnoods. Mmmm…