Sinterklaaskoorts
“Ik heb schrik dat Sinterklaas mij allemaal babyspeelgoed brengt”.
Halloween
Als we dan toch zwichten voor het hele Halloween gedoe, dan maar ineens all the way:
Nog op het programma: griezeltocht met een twintigtal kinderen uit de straat met bijhorende drankstand aan ons huis voor de grotere griezels.
Secret Santa
Twee edities mocht ik al meemaken van dit geweldige initiatief van Tess. Dit jaar ga ik jammer genoeg passen: eerst maar eens proberen om weer wat meer regelmaat in mijn blogritme te krijgen. Maar ik kan iedereen aanraden om het toch minstens één keertje mee te doen. Wel snel zijn! Inschrijven kan hier nog tot 31 oktober.
buitenlucht
Sjaal aan en sommen maken op het terras.
En ja, het kind heeft een rekenmachientje naast zich liggen. Waarschijnlijk is dat pedagogisch en didactisch totaal onverantwoord voor een achtjarige, maar ze weet heel goed dat ze het alleen mag gebruiken om haar oplossingen te controleren. Controlefreak en perfectioniste enzo… Ook wel handig dat ik dan zelf niet alle sommen moet nakijken natuurlijk. En bij haar ben ik er zeker van dat ze het ook inderdaad alleen als controle gebruikt. Bij de jongste zou dat niet waar zijn, die heeft de gemakzucht van haar moeder geërfd en zou direct alle mogelijkheden van het ding ontdekken.
filmtip
Ik kan daar ongelofelijk van genieten, van naar de cinema gaan. En ik ga dan ook echt wel heel veel. Welk genre, dat maakt niet uit, ik ben een alleskijker. Maar deze nieuwe van Bouli Lanners springt er toch wel uit. Dankzij de prachtige (natuur)beelden en de geweldig schone muziek (The Bony King of Nowhere) doet hij me wat denken aan Into the wild. Je zou kunnen zeggen dat het een sociaal drama is, maar dan niet met de deprimerende ondertoon zoals de sociale drama’s van de gebroeders Dardenne. Nee, deze film is eerder één groot avontuur en zit vol humor. Schrijnend wel dat er de avond dat wij gingen kijken maar drie personen in de zaal zaten (en wij waren er twee van). Echt zonde… allemaal gaan kijken dus!
scholenveldloop 2011
Hoeveel heb ik er al kunnen afschudden?
zalige zondagen
Vanaf deze maand tot ergens eind mei weer elke zondagnamiddag rust hier in huis. Een van de beste uitvindingen ooit, de scouts.
zeven
Er werd er eentje zeven de voorbije maand. Elk jaar beklagen we ons het grote aantal kindjes dat we uitnodigen. Maar de regel die dikwijls gebruikt wordt (evenveel kindjes als de leeftijd), werkt hier niet omdat er in onze straat een ongeschreven regel geldt dat ook de buurkindjes uitgenodigd worden (en dat zijn er sowieso al 6). Op verplaatsing dus, naar een lokaaltje middenin een speeltuin. De man in huis bereidde een zoektocht voor: de bende van twaalf werd in een iets overzichtelijkere bende van zes verdeeld en elke groep (begeleid door één van ons, uiteraard) deed de zoektocht in een andere richting. Ik vroeg me om de twee minuten af hoe juffen en meesters dat toch in godsnaam doen, al die kinderen onder controle houden zonder elke avond krankzinnig thuis te komen, maar ik heb het toch weer overleefd.
lopen
Die 7 kilometer uit de vorige post kwamen er natuurlijk niet ineens. Maar het is pas vanaf vandaag dat ik het gevoel heb dat ik echt terug vertrokken ben. Omdat het van moetens is. Ik heb hier een rugnummer liggen voor de 8 kilometer van de eindejaarscorrida, besefte ik ineens weer, en ik zou die toch liefst een beetje comfortabel uitlopen.
‘t Is niet altijd evident, de tijd vinden om de loopschoenen aan te trekken. Als het donker is, loop ik niet graag, dus moet het gebeuren als de kinderen op school zijn. Maar ik moet dan eigenlijk zelf voor school werken… Wat ik dan al eens probeer te doen is het lopen proberen te combineren met een boodschap die ik sowieso nog moest doen.
Vorige woensdag, bijvoorbeeld, naar de videotheek en terug. Goed voor exact 4 kilometer:
Of vrijdag, ik had speciale shampoo nodig van bij de kapper. in plaats van dan de fiets te nemen, loop ik tot ginder:
Alleen vergeet ik dan elke keer weer hoe belachelijk het is om weer naar huis te lopen met een dvd of een fles shampoo en conditioner in mijn handen.
